BI-platform Blog http://www.biplatform.nl BI-platform Blogs RSS (c) Array Publications <![CDATA[Snelste]]>
Begrijp me goed, er zal vast wel iemand op zitten te wachten. Ik ben er zeker van dat er belangrijke toepassingen voor zijn. Maar vanuit de achtergrond van business intelligence en analyse (onze gedeelde achtergrond) is het slechts een zwak piepje ver aan de horizon. Want de snelste chip of machine betekent dat we verkeerde data eerder krijgen. Dat we onvolledige of verkeerd geinterpreteerde informatie sneller door de organisatie kunnen sturen en dat onze analyse van de omzet,op basis van niet afgestemde omzetdefinities nog sneller wordt gepresenteerd.

Het knelpunt en dus de hefboom in BI en analyse zit eerder bij de inrichting van processen en uiteindelijk bij de mensen die er gebruik van maken. Niet bij hard- of software. Als BI een auto is betekent een snellere chip en machine dat we nu inderdaad als een speer gaan. Helaas draait het stuur nog steeds niet zoals we willen, zijn de spiegels beslagen en beschikken we niet over een routeplanner. Ik vraag me dan ook af of de rijervaring hierdoor fundamenteel verbetert.

Ik heb nog even opgezocht wat de snelste chip en machine zijn. Dat zijn de IBM z-196 processor en de Sun Oracle Database Machine. Voor als je het mocht willen weten.
]]> Sat, 04 Sep 2010 21:06:22 GMT <![CDATA[SAP LSA dilemma´s]]>
Het tweede dilemma is dat als je een regulier datawarehouse volgens LSA wilt bouwen je tot de conclusie komt dat de ervaren SAP BW-bouwers zeer ervaren zijn... in het bouwen van een rapportagetool (report to source). De ervaring is niet in LSA of het datawarehouseconcept. Hier speelt dus de wet van de remmende achterstand (sorry, een voorsprong heeft SAP op BI-gebied echt nooit gehad). Als je het datawarehouseconcept al erdoor krijgt heb je dus vervolgens te maken met een (ervaren) bouwteam wat dit op zijn minst als vreemd of zelfs als verkeerd ziet. Met de ervaring die ze hebben in tegenvallende responsetijden zien ze extra lagen als een garantie op een niet-werkend systeem.

Gezien de overname van gerenomeerde partijen als Business Objects en Sybase heb ik er het volle vertrouwen in dat het BI-concept en de invulling ervan uiteindelijk goed gaan komen. Vanuit projectervaring vraag ik me echter af (gezien de dilemma´s) hoe lang dit gaat duren. Daar heb ik wel een hard hoofd in. Een LSA positioneren als een Zwitsers zakmes zgaat daarbij niet helpen. Immers,een Zwitsers zakmes is niet een echt mes en er zitten een boel extenties aan die je nooit gebruikt. Nu ik erover nadenk is dat eigenlijk ook wel een goede beschrijving voor SAP BI anno 2010.
]]> Tue, 03 Aug 2010 11:42:35 GMT <![CDATA[The wisdom of crowds]]> Ik moet eerlijk toegeven dat ik altijd wat twijfelend heb gestaan tegen het concept ´the wisdom of crowds´. In mijn achterhoofd spookt dan altijd: 1+1=2, ook als de rest je wilt wijsmaken dat het 9 is. Of: ´de beste schrijvers of de slimste geleerden – dat zijn er per definitie enkele, niet hele hordes´. Ergens heb ik dus een associatie dat hier gezegd wordt dat het peloton harder rijdt, dan de renners die eruit ontsnapt zijn. Deze twijfel werd onlangs weer gevoed tijdens een tweetal conferenties.

Tijdens de Ronde Tafel bijeenkomst die na het BI Event op 18 mei plaatsvond, vertelde Bill Inmon over zijn ervaringen met Wikipedia. Die zijn niet onverdeeld gunstig. Zo vertelde hij op zijn normale ´Gee Bill´-manier dat hij erachter kwam dat er inmiddels een entry op Wikipedia over zijn persoontje was verschenen. Aardig, zult u denken. Echter, Bill kwam erachter dat er een aantal onwaarheden en/of onnauwkeurigheden werden vermeld. Als ´father of the data warehouse´ ben je dan niet te flauw om dat even te corrigeren. Zo gezegd, zo gedaan. Wat schetst zijn verbazing toen hij erachter kwam dat zijn correctie was verwijderd en de oorspronkelijke tekst weer in volle glorie was hersteld. Niet voor een kleintje vervaardigt corrigeerde Inmon opnieuw, met gelijk resultaat. Sterker, na verloop van tijd werden zijn wijzigingen zelfs tegengehouden. Bill Inmon kan de tekst over Bill Inmon op Wikipedia niet wijzigen.

Een week geleden vertelde Don Tapscott (onder andere bekend van boeken als ´Wikinomics´ en ´Growing up digital´) een soortgelijk verhaal. Zijn boek Wikinomics, uitgebracht in 2006, werd goed ontvangen en was aanleiding voor velen om zich spontaan op internet rondom het thema te organiseren. Een entry op Wikipedia was daar uiteraard ook een onderdeel van. Ook Tapscott kwam er op een goed moment achter dat hij op Wikipedia werd vermeld. En ook in zijn geval was hij het niet eens met de beschrijving, waarop hij wijzigingen wilde doorvoeren. Het antwoord aan Tapscott: ´Wie ben jij dan wel dat je denkt dat je dit kunt veranderen?´. Ik vermoed dat Tapscott in digitale zin zijn vinger heeft opgestoken en heeft geantwoord: ´Eh, Don Tapscott?`.

Ik weet niet waar de ´wisdom´ in deze gevallen ligt. Zowel Inmon als Tapscott gebruikten de anekdote om een handelswijze aan te geven die ze niet terecht vinden. Waarschijnlijk zouden u en ik precies zo denken als het om ons ging. Aan de andere kant: stel dat Inmon zichzelf zou beschrijven als een goed gebouwde, inspirational leader die telkens weer vernieuwende inzichten brengt en aan de andere kant hadden we een groep mensen die hem eerder beschrijft als een tamelijk compact gemodelleerde expert die met gesloten ogen hetzelfde verhaal oplepelt als het jaar ervoor, gelardeerd met verwijzingen naar zijn website – voor welke beschrijving zou u dan gaan? Wat is hier wijsheid? Langzaam wen ik aan de wisdom of crowds…

]]> Fri, 25 Jun 2010 13:34:38 GMT <![CDATA[The Magic of Gartners Quadrants]]>
Eind 2008 ging Gartneranalist Andy Bitterer op zijn site in op de bezwaren van Yves de Montcheuil, Marketing VP bij Talend. Pijnpunt was het ontbreken van Talend in de MQ voor Data Integration. Tot de punten die door Talend naar voren waren gebracht behoorden onder andere de opinie dat Gartner ´erg conservatief´ is, ´alleen naar achteren kijkt´, ´de MQ niet frequent genoeg wordt aangepast´(en dus achterloopt)´ en dat je moet betalen om in de MQ terecht te komen. Bitterer gaat punt voor punt in op de genoemde punten (http://blogs.gartner.com/andreas_bitterer/2008/12/28/setting-the-record-straight/). Voor de betreffende MQ zie: http://www.sap.com/solutions/businessobjects/pdf/Magic_Quadrant_Data_Integration_Tools.pdf

Vorig jaar was het ZL Technologies die hun plaats in het kwadrant linksonder (niche player - zie: http://www.dlt.com/sr/EDM/Internet-Files/Gartner-Magic-Quadrant_Email-Archiving.pdf) niet kon waarderen en een rechtszaak begon tegen Gartner.Voor wie daar inhoudelijk meer over wil weten verwijs ik graag naar http://www.kellblog.com/2009/10/20/gartner-sued-over-magic-quadrant-for-alleged-damages-of-132m-plus-punitives-of-1-3b/.

Als je deze cases bekijkt wordt duidelijk dat Gartner´s MQ´s zeer invloedrijk zijn. Logisch dus dat vendors in ieder geval in het MQ opgenomen willen worden (zie Talend) en dan ook in het segment waar ze denken thuis te horen (zie ZL Technologies). De geuite kritiek gaat met name over de manier waarop Gartner tot de invulling van de MQ´s komt. Voor zover het over de gepubliceerde werkwijze gaat (beschreven in elk MQ documenent waarvan de MQ zelf de hoofdmoot vormt), kun je daar een mening over hebben en het met Gartner oneens zijn. Niet verrassend is Gartner´s antwoord hierop dat het hun eigen mening is. Daar kun je mee doen wat je wilt. Klaarblijkelijk vinden we met z´n allen dat die mening belangrijk genoeg is om mee te nemen in selectietrajecten. En natuurlijk kun je proberen om Gartner van mening te laten veranderen. Je kan
ook aan Arjan Robben vertellen dat hij zijn stijl van voetballen moet aanpassen. Kleine kans dat hij daarmee iets gaat doen.

Wat meer hout snijdt en ook door ZL Technologies wordt aangedragen is dat meer duidelijkheid moet komen in hoe de weging precies in zijn werk gaat, zodat je weet waaraan je moet werken om hoger te scoren.

Helaas lijkt me dat ook een doodlopende weg. Dit is immers intellectual property, en Gartner zal die zeker niet openbaar maken. Daarmee verdwijnt ook de magic uit Magic Quadrant en geven ze de winkel effectief weg. Geen enkel bedrijf zal het geheime recept weggeven (zie buiten IT bijvoorbeeld Coca Cola en KFC). Hoogstens zullen de ingredienten genoemd worden - en dat heeft Gartner al gedaan.Ik denk dus niet dat de rechtszaak van ZL Technologies zoden aan de dijk zal zetten.

Interesant om in deze context te vermelden is dat Talend inmiddels als eerste open source bedrijf een plek heeft verworven in de meest recente MQ voor Data Integration (zie: http://www.biblogs.com/2010/01/20/gartner-magic-quadrant-for-data-integration-%E2%80%93-delta-comparing-2007-2009/). Komt dat omdat ze tegenwind hebben gegeven aan Gartner - of omdat ze de evaluatie van Gartner ter harte hebben genomen? Wie het weet mag het zeggen. Het blijft toch gewoon magic...
]]> Thu, 20 May 2010 13:12:23 GMT <![CDATA[Inmon wordt oud]]>
Natuurlijk is altijd duidelijk geweest dat het datawarehouseconcept van Inmon een tijdelijke constructie was, omdat de technologie nog niet in staat was om alle data in 1 doos (database) te stoppen en vervolgens alle toepassingen moeiteloos hierop los te kunnen laten. Ongeacht of het om transactieverwerking of om BI-queries gaat. Rene Veldwijk heeft volgens mij in Database Magazine nog eens een datawarehouse vergeleken met een looprek (of was het een houten been?).

Het is interessant om na te denken hoe het nieuwe datawarehouseconcept (of moeten we het anders noemen?) eruit gaat zien. Barry Devlin heeft er al een voorschot op genomen (http://www.9sight.com/bi2_white_paper.pdf) en noemt het Business Integrated Insight (BI2). Natuurlijk is een concept niet hetzelfde als een werkende oplossing. Een belangrijke component ervan is de database die al die verschillende toepassingen (in de wandelgangen als mixed workloads aangeduid) aankan. In zijn blog van 18 maart jubelt Devlin over hybride databases (een combinatie van rij- en kolomgeorienteerd) als de ´conceptually single, integrated, modelled resource with minimal duplication of data´. Dat klinkt toch erg als 1 database waarin alle data zit en die alles kan afhandelen. Voor zover ik weet zijn mixed workloads echter nog steeds een uitdaging. En een combinatie van rij- en kolomorientatie doet nog niets voor de inrichting van je hardware. De belasting van een transactieload en een BI-load zijn immers erg verschillend en vereisen dan ook een bijna tegenovergestelde inrichting. Kortom, ik ben nog niet overtuigd en heb Barry inmiddels om opheldering gevraagd. Als iemand na lezing van Devlin´s whitepaper het licht ziet, ben ik uiteraard geinteresseerd. Tot die tijd blijft het voorlopig Inmon - en speuren naar nieuwe, bruikbare componenten.
]]> Tue, 27 Apr 2010 14:07:49 GMT <![CDATA[SAP's coming out]]> Jarenlang heeft SAP met SAP BW (Business Warehouse) en BEx (Business Explorer) een aparte kijk op business intelligence (BI) gehad. Hierbij was BW niet zozeer een aparte component los van bronsystemen, maar eerder een extentie van SAP R3. De hierbij behorende werkwijze was dan ook om vanuit de businessvraag (rapport, analyse) direct naar het bronsysteem (R3) te springen en daar de benodigde data te selecteren. Voor elk rapport en iedere analyse gebeurde dat weer opnieuw. Deze ´verticale´ werkwijze leidt tot ´stovepipe´ solutions, veel dubbele opslag van data en geen enterprise data warehouse (EDW) zoals dat binnen BI wel gebruikelijk is. Om redundante opslag terug te dringen werd Business Content (BC) door SAP naar voren geschoven. BC kun je zien als een voorgedefinieerde mapping tussen businessbehoefte en SAP R3. Door BC aan te zetten activeer je de relevante InfoProviders, DSO´s en MultiProviders. Waarom SAP het nodig acht om termen als InfoProviders, InfoCubes en InfoObjecten te hanteren waar er reeds normale namen voor bestaan is me lange tijd een raadsel gebleven. Ik vermoed nu dat er ergens in Waldorf een oude Duitser op een zolderkamertje zit, wie nog niet verteld is dat de oorlog voorbij is, en die derhalve dit soort termen verzint om de IT-industrie van de vijand te saboteren.  InfoProvider, InfoObjecten... het lijkt nog het meest op de Smurfentaal als je smurft wat ik bedoel.

Maar daar wilde ik het niet over hebben. SAP heeft inmiddels een Layered Scalabe Architecture (LSA) en die lijkt helemaal op de lagen (horizontale werkwijze) zoals die binnen BI gemeengoed is. De integratie van Business Objects kan ervoor zorgen dat SAP BW/BI steeds minder een vreemde eend in de bijt wordt. En dat is goed nieuws. De vraag die ik hierbij nog wel heb is wie in de overgangsperiode (nu dus) het beste op SAP-projecten kan worden ingezet. SAP zelf zit zichtbaar te worstelen. Zo voldoet Business Content zelf niet aan de LSA-structuur - en beide worden door SAP naar voren geschoven. Veel SAP-consultants zitten vastgeroest in het ´verticale´ denken van weleer en daar gaat een cursus BO niet veel aan veranderen. BI-consultants kennen de specifieke  kenmerken van SAP en SAP BW niet en raken verstrikt in een verwarrende terminologie waarin alles net iets anders betekent. De oplossing lijkt dus eerder te liggen bij SAP-consultants die ook bredere BI-ervaring hebben en BI-consultants die ook SAP willen verkennen. Moeilijk? Ja zeker, maar niet moeilijker dan de integratie van BO. En dat duurt waarschijnlijk stukken langer dan de tijd die je nodig hebt om ook SAP of BI onder de knie te krijgen. InfoOpportunity, lijkt me.

]]> Fri, 26 Mar 2010 00:23:14 GMT <![CDATA[Moonwalk]]> Over het algemeen ben ik niet bijzonder onder de indruk van de ´vooruitgang´ die we als IT boeken. De problemen die we anno 2010 oplossen zijn nog steeds hetzelfde als 15 jaar geleden. Gebrekkige datakwaliteit, ontbrekende metadata en masterdata, gebruikers die de applicaties niet begrijpen. Onlangs zag ik twee berichtjes voorbij komen die me zelfs aan Jackson´s moonwalk deden denken. Je denkt dat je vooruit gaat, maar eigenlijk ga je achteruit.
 
Even luisteren wat Oracle´s ceo Larry Ellison te vertellen heeft op een sessie over de Oracle-Sun Merger (InfoWorld, 27 januari 2010, http://www.infoworld.com/t/platforms/oracles-ellison-excited-about-sun-technologies-982?source=rss_infoworld_news)
 
“ Expressing ambitions to be like IBM was in the 1960s, Ellison stressed that Oracle could offer customers a full line of integrated software and hardware technologies. He addressed attendees at a session detailing Sun-Oracle post-merger plans, held at Oracle headquarters in Redwood Shores, Calif.
 
Our vision for the year 2010 is the same as IBM's vision for the year 1960, which is go ahead and deliver a comprehensive suite of technologies," said Ellison. IBM was successful with that strategy and became "the most important company in the history of the Earth," he said”.
 
En MicroStrategy´s ceo Mike Saylor op MicroStrategy´s jaarlijkse conferentie in Las Vegas (Intelligent Enterprise, 28 januari 2010, http://intelligent-enterprise.informationweek.com/movabletype/blog/chowson.html/blog/archives/2010/01/microstrategy_s.html;jsessionid=VADOVF1ZMFUA3QE1GHOSKH4ATMY32JVN)

“CEO Mike Saylor declared in his keynote, "We are on the verge of a new era that will result in a new class of applications that will change the way we think about our business." That era is driven largely by mobile. Yes, mobile. Not a new headline, and yet, Saylor probably made what is the most compelling articulation of why mobile may revolutionize BI”.
 
Oracle omarmt de visie en ambitie van IBM anno 1960 (dat is een halve eeuw geleden!) en MicroStrategy orakelt dat mobile belangrijk is. Als dat geen moonwalk is weet ik het ook niet meer.
 
]]> Fri, 19 Feb 2010 15:35:43 GMT <![CDATA[Tera-Tom]]> 2009 was een goed jaar voor data warehouse appliances. Ze kregen
relatief veel aandacht en er waren heuse implementaties. Een data warehouse appliance is een combinatie van hardware, software en storage die een betere performance biedt dan een regulier data warehouse. Algemeen wordt Teradata gezien als de eerste data warehouse appliance. De appliance avant la lettre. Daar hoort ook een protagonist bij en dat is in dit geval Tom Coffing, beter bekend als Tera-Tom. Tera-Tom is sinds jaar en dag erkend expert in Teradata en serieel boekenschrijver over het onderwerp.

In de afgelopen jaren is er een nieuwe stroom van appliance producten op gang gekomen. Hiertoe behoren onder andere Netezza, Datalegro, Dataupia, Greenplum en ParAccel. DATAllegro is inmiddels door Microsoft overgenomen (juli 2008). Sindsdien is er noest gewerkt aan het ver-Microsoften van het product (project Madison), wat onder andere heeft geleid tot het vervangen van Ingres door SQL Server.

Wie eind vorig jaar nog niet beneveld was door alle champagne kon de volgende verklaring van Coffing lezen (http://www.mmdnewswire.com/coffing-dw-6278.html):

"Although I have a long history of working with Teradata users, several years ago I started researching other data warehouse technology to see if it could provide a lower cost alternative," said Tom Coffing, CEO of Coffing DW. "After looking at the various platforms available, I found Microsoft's offering to be particularly compelling. Microsoft's high quality and low cost approach, coupled with an incredible Massively Parallel Processing (MPP) architecture has the potential to change the data warehouse industry forever, and I am thrilled The Nexus will be part of that".

Dat suggereert dat Coffing inmiddels meer ziet in DATAllegro dan in Teradata. Tera-Tom adviseert DATAllegro? Het moet niet ingewikkelder worden...

]]> Tue, 19 Jan 2010 14:43:07 GMT <![CDATA[Landelijk Architectuur Congres 2009]]> Op 25 en 26 november vond in de Blokhoeve in Nieuwegein de 11de editie plaats van het Landelijk Architectuur Congres. Het LAC is de jaarlijkse ontmoetingsplaats van IT-architecten in het Nederlands taalgebied.
 
Architecten staan in hoog aanzien. In een artikel in Business Week van 1 maart 2004 (!) wordt een softwarepiramide getoond waaruit dit duidelijk wordt. Architecten staan op de eerste plaats, zelfs nog voor researchers (tweede plaats) en consultants (derde plaats). In de piramide staan programmeurs onderaan op een zesde positie. Een hogere plaats in de piramide vertaalt zich volgens de gegevens van Business Week ook in een hoger salaris.
 
Nou is de titel van IT-architect in Nederland niet beschermd. Dat betekent dat een ieder zich IT-architect kan noemen. Dat gebeurt dan ook in grote getale, waarbij de architectuurtitels zeer divers zijn. Behalve business architecten, data architecten, infrastructuur architecten zijn er ook security architecten, solution architecten, Microsoft architecten, etc. Om IT-architectuur toch op een hoger niveau te krijgen wordt certificering steeds meer ingezet. Architect op je visitekaartje is leuk, maar ben je ook gecertificeerd? Als het om certificering gaat is TOGAF, het architectuur framework van The Open Group, zo´n beetje de marktstandaard.
 
Architecten zijn ervan doordrongen dat ze moeten bijdragen. Het thema van het LAC 2009 was dan ook ´architectuur moet bijdragen´. Architecten moeten duidelijk maken wat hun toegevoegde waarde is om te voorkomen dat ze worden weggesaneerd. Het zijn immers de duurst betaalde IT-krachten. Tegelijkertijd lijken bedrijven door te krijgen dat architectuur juist helpt om kosten te besparen. Wie daar meer over wil weten verwijs ik naar de website.
 
Het LAC is een uitstekende gelegenheid om zich op te hoogte te stellen van alles wat speelt in architectuurland. Op www.lac2008.nl staan alle presentaties klaar om gedownload te worden. De presentaties van de 11de editie staan op www.lac2009.nl en zijn nog verborgen achter een wachtwoord. Geen idee wat het wachtwoord is.
]]> Tue, 22 Dec 2009 15:53:24 GMT <![CDATA[Worden appliances mainstream?]]> Begin van het jaar sprak ik de hoop uit dat datawarehouse appliances nou eindelijk eens zouden doorbreken. Gemeten aan de interesse die appliances momenteel ontvangen zou je denken dat er inderdaad iets aan het verschuiven is. In het centrum van de belangstelling staat Netezza. Netezza biedt met NPS en nu TwinFin een geïntegreerde oplossing die hardware, operating system en dataopslag verbindt en dat volgens eigen zeggen zowel sneller als goedkoper als de concurrentie. Hoeveel sneller en goedkoper is daarbij een continue discussie.
 
Naast Netezza en Teradata (de leverancier van de oer-appliance) beschikken meerdere leveranciers inmiddels over een applianceproduct waaronder Dautapia, Green Plum, ParAccel en Vertica maar ook gevestigde namen als Microsoft, SAP, Oracle en IBM. Dat appliances erg goed zijn om specifieke problemen op te lossen is genoegzaam bekend.

De centrale vraag is echter hoe appliances met een  mixed workload omgaan. Hierbij gaat het om de combinatie van complexe en eenvoudige queries of het afhandelen van queries en tegelijkertijd updaten van je data store. Zware queries leggen een enorm beslag op de beschikbare capaciteiten en maken bemoeilijken het uitvoeren van eenvoudige queries. Queries uitvoeren op een veranderende basis (een datastore die bijgewerkt wordt) is ook problematisch. Vandaar dat het omgaan met deze mixed workloads als de holy grail in databaseland wordt gezien. De vraag is nu in hoeverre appliances in staat zullen zijn bevredigende oplossingen te vinden. Of zijn het toch de reguliere databaseproducten (Oracle, DB2, SQL Server) die met de buit gaan lopen? Het zijn deze breinkrakers die bepalen of appliances mainstream worden of een bijrol blijven spelen.

Teradata ziet haar Active Data Warehouse in ieder geval als de kampioen in ´mixed workloads at the query level´ (www.tdwi.org/News/display.aspx?ID=9661). Misschien dat dit Netezza inspireert om hetzelfde – of een vergelijkbaar pad in te slaan. Het zou niet de eerste keer zijn. De strijd is begonnen...
 
]]> Tue, 17 Nov 2009 22:14:31 GMT