Rick van der Lans

Rick F. van der Lans is onafhankelijk adviseur, docent, auteur en spreker over datawarehousing, business intelligence, applicatie-integratie en databasetechnologie. Hij heeft hij vele grote (inter)nationale bedrijven geadviseerd inzake datawarehouse-architectuur en toolkeuze. Hij is voorzitter van het Independent Analyst Platform en auteur van diverse artikelen in toonaangevende vakbladen en verscheidene boeken, waaronder het populaire SQL Leerboek.

Kort geleden ben ik in contact gekomen met twee organisaties die in productiedatabases historie bijhouden. Het zijn beide middelgrote, internationaal opererende organisaties, met een productiedatabase van ongeveer 1 Terabyte. Voor beide is door het in Nieuwegein gevestigde Aorta een BI-omgeving opgetuigd die direct de productiedatabase benadert. De ontwerpers van deze productiedatabases hebben deze zodanig ontwikkeld dat historische gegevens niet verloren gaan. Een van deze twee organisaties houdt al historische gegevens in de productiedatabase bij vanaf 1985.

Dus voor de duidelijkheid, deze organisaties hebben geen datawarehouse, geen datamarts, geen ETL, niets. Alle gegevens liggen één keer opgeslagen en wel in de productiedatabases; eigenlijk zoals het hoort, zoals het in de schoolboekjes staat. Wat een eenvoud en wat een visie hadden deze ontwerpers jaren geleden!

Hebben deze organisaties geen last van performance verstoring? De ene organisatie meldt daar geen problemen mee te hebben. Bij de ander lijkt het alsof een bepaald rapport wat langzaam begint te draaien. De ontwerpers van Aorta hadden bij het begin al bepaald dat ze Oracle BI Server zouden inzetten om de rapportage los te koppelen van de werkelijke gegevensopslag. In feite is wat zij gedaan hebben in lijn met de ideeën van het Data Delivery Platform waarover ik recentelijk gepubliceerd heb. Als ze willen, kunnen ze een datamart, kubus, of datawarehouse toevoegen zonder dat de rapporten aangepast moeten worden. Het is puur een performance versus kosten overweging. Misschien kunnen ze het probleem ook oplossen door een snellere server aan te schaffen. Dit is een mooi voorbeeld waaruit blijkt het Data Delivery Platform als architectuur in de praktijk werkt: ontkoppel de opslagstructuur van de rapporten.

Maar het mooiste was wel dat toen aan de klant gevraagd werd of ze blij waren met hun moderne Operational BI-omgeving, zij vroegen wat daar precies mee bedoeld werd. Zij zagen het speciale van Operational BI niet in. Het waren ‘gewoon’ hun rapporten. Beide organisaties hebben per ongeluk Operational BI in gebruik.

Wat we hier zeker van kunnen leren is dat we in onze cursussen over database-ontwerp, en dan bedoel ik het ontwerp van productiedatabases, moeten doceren dat historie altijd bijgehouden moet worden; gooi geen gegevens weg. Misschien zijn die historische gegevens initieel niet van belang, maar ze later toevoegen is een hels karwei. We voorkomen hiermee dat we alsnog complexe datawarehouses moeten ontwikkelen of andere constructies moeten optuigen om de gewenste rapporten te kunnen ontwikkelen.

In de literatuur doet men erg moeilijk over Operational BI. Operational BI hoeft niet moeilijk te zijn, mits je maar de correcte architectuur voor de datawarehouse-omgeving opzet.

Rick van der Lans is zelfstandig IT-consultant.